woensdag 24 oktober 2012

Buenos Aires

 Na een lange vlucht (7 uur, maar met een wat zieke Feike voelde het wat langer) landden we eind van de middag in Buenos Aires. We gaan snel door de douane, iedereen wordt nog even gefotografeerd en Wim en ik laten onze vingerafdrukken achter. We moeten nog even op de bagage wachten. Wat hebben we ook al weer allemaal mee?

We laten ons met een taxi naar de wijk San Telmo brengen. Leuk om te merken dat we kunnen communiceren met de chauffeur, we moeten ons alleen nog wel erg concentreren en een aantal klanken omzetten om alles te begrijpen. Grappig vinden we de peaje (tol) poorten: net als ‘thuis’. De taxichauffeur leent Wim zijn mobiel en zo kondigen we aan de verhuurder van het appartement aan dat we er bijna zijn. Net na 17.00 uur staan we met het gezin en ons hele hebben en houden voor de komende weken voor de deur van ons appartement. Helaas doet niemand open. De taxichauffeur vertrekt en eindelijk komt iemand ons binnenlaten. Ik waan me een beetje in Julia’s Tango: smalle entreedeuren, een binnenplaatsje, mozaïek, alles mooi en sfeervol maar net niet af. Omdat we na 17 uur en dus na kantoortijd binnen komen, moeten we $20US extra betalen. Hmm, vreemd, wij hebben onze aankomst aangekondigd en stonden te wachten voor de deur… Ook moeten we $200 borg betalen en een contract tekenen.
verhuizen: het nieuwe spel van Feike en Janna
Een paar uur later landt Feddie. Wim heeft met wat omwegen contact met hem en vertelt hoe we elkaar in het appartement zullen treffen. Wat fijn om elkaar weer te zien en wat is het al snel weer gewoon om samen te zijn. De eerste flessen Argentijnse wijn zijn zo leeg…
 

De eerste dagen doen we het wat rustig aan. Na de stadswandeling de eerste dag blijkt dat Feike toch nog wat ziek is. We vertrouwen het niet helemaal en gaan even naar het ziekenhuis in de buurt. We worden van het kastje naar de muur gestuurd en belanden uiteindelijk op de eerste hulp van een ziekenhuis. Bij binnenkomst krijg ik een Beira-gevoel, de hal zit vol met ouders en zieke kinderen en er hangt een vieze geur. We zien wel dat we hier niet op de goede plek zijn en na een kort gesprek met de receptionist, besluiten we niet 2,5 uur op een consult te wachten, maar naar huis te gaan en eventueel de volgende ochtend naar een huisarts te gaan.
Feike lijkt na een nachtje slapen weer helemaal fit en gezond, we besluiten wel om hem een dagje heel rustig aan te laten doen. Wim, Feddie en Janna gaan samen naar de begraafplaats Cemeterio de la Recoleta. Feike en ik blijven rustig thuis en gaan later wat boodschappen doen in de supermarkt en op de markt.
havengebied
Plaza de Mayo, bekend van de protesterende moeders
graf "Evita"
begraafplaats
In de 4 dagen dat we in BA zijn, hebben we veel verschillende dingen kunnen doen: een stadswandeling, stukjes met de metro, een hop on- hop off trip met de bus, bezoek aan de begraafplaats, spelen in de speeltuin, om de beurt uit eten, lekker buiten spelen op de binnenplaats, naar de markt, empanadas eten. De reis is begonnen!
 
Inmiddels hebben we huiseigenaar Mercedes ontmoet, ze woont boven ons en lijkt een erg kordate, niet al te sympathieke vrouw. Vanuit het boekingskantoor wordt gevraagd of we de avond voor ons vertrek om 18 uur de officiële zaken (terugbetaling van de borg) kunnen afhandelen. Als we terugkomen van het eten is er om 21.30 nog steeds niemand geweest. Mercedes regelt de zaken vanuit het café en een half uur later hebben we de borg terug.
Die nacht begint het heel hard te regenen. In de ochtend blijkt dat het binnen ook niet meer droog is, onze halve slaapkamer staat blank. Via de elektriciteitsdraden en lampen boven de spiegel stroomt het water over de wastafel de kamer in. Mercedes blijft er koel onder: zij is architect en is erg goed met water, zegt ze. “Het komt altijd naar beneden”. Ze voelt wel dat we niet helemaal tevreden zijn en probeert met wat mooie praatjes de boel goed te praten, ook belooft ze wat geld terug te storten. Mercedes geeft aan dat ze dit lekkageprobleem al vaker heeft gehad en ook dat de huurster die om 10 uur het appartement zal betrekken er geen probleem van zal maken: zij is theaterartiest en wil alleen maar ergens slapen… We horen haar nog een aantal keer tegen haar personeel snauwen en katten en zijn eigenlijk blij dat ze dan gehaast naar haar volgende afspraak vertrekt.
Onze huurauto wordt afgeleverd en gelukkig past alles (bagage en 5 personen) erin! Op naar de volgende bestemming: San Jose bij Colon.

1 opmerking:

  1. Nou, de eerste belevenissen zijn er! Leuk wat van jullie te lezen! Groeten uit NL!

    BeantwoordenVerwijderen