woensdag 28 november 2012
gratis doneren aan Daniele Childrens Fund
Ken je goededoelshop.nl al? Meer dan 250 internetwinkels zijn op deze site aangesloten. Als je hier je (sint- kerst- verjaardags- etc) aankopen doet, betaal je de gewone prijs die je via de eigen site van de winkel ook betaald zou hebben, alleen keert de winkel waar je wat gekocht hebt nu een bedrag uit aan het door jou gekozen goede doel. Sinds kort is ook Danielle Children's Fund op deze manier te sponsoren!
Het geld dat de stichting op deze manier krijgt, wordt 100% direct besteed aan de kinderen. Voorbeelden hiervan zijn onkosten aan het gebouw, salaris van de medewerkers, schoolspullen, voeding, maar ook eens een keer een extraatje als een traktatie of een uitstapje.
Wat moet je doen?
1- Ga naar www.goededoelshop.nl en kies “Kies doel/login”.
2- Registreer jezelf met je e-mailadres en kies een wachtwoord.
3- Als je ingelogd bent kies je bij “goede doelen” Daniëlle Children's Fund.
4- Daarna kies je de webshop waar je jouw product(en) wil gaan kopen.
5- Als je jouw aankopen hebt gedaan krijg je een bevestigingsmail van de webshop én van goededoelshop.nl, met vermelding van het bedrag dat wordt overgemaakt naar DCF.
Koopze ;-)
donderdag 22 november 2012
Een heel bijzonder museum
Sinterklaas
Als het internet niet te traag is, kijken Feike en Janna graag naar het Sinterklaasjournaal. Janna is er vaak na een minuut of twee al weer klaar mee, maar Feike leeft helemaal mee met alle avonturen van Sinterklaas en de Zwarte Pieten.
Hoewel Feike het een beetje raar vond om een wortel in de schoen te doen, heeft hij er wel met overgave een liedje bij gezongen. Janna stond erbij te dansen en te klappen.
Zou Sinterklaas al wel Zwarte Pieten naar Zuid-Amerika gestuurd hebben?
Jaaah, de Zwarte Pieten hebben Feike en Janna ook in Argentinië weten te vinden!
zondag 18 november 2012
Mendoza 5-19 november
Op weg naar de bekendste wijnstreek van Argentinië en misschien wel van heel Zuid Amerika. Na even zoeken, vinden we ons huis voor de komende 14 dagen in Chacras de Coria, een klein dorp ten zuiden van de stad Mendoza. Het gebied van de Malbec, maar ook van de Bonarda leren we. Omdat we hier wat langer zijn, merken we dat we nog meer in de vakantiemodus komen. We hebben de tijd en voelen niet de druk om meteen van alles en nog wat te gaan bezoeken. De warmte van de eerste dagen speelt hier waarschijnlijk ook een rol in. Op donderdag maken we kennis met de (hier) beroemde El Zonda. Een warme wind die aanvoelt alsof je voor een fohn staat. Het is inmiddels 40C en de wind brengt dus geen verkoeling. We lezen dat wanneer deze wind gaat liggen, het dan erg af zal koelen. We kunnen het ons niet goed voorstellen, maar inderdaad, de twee dagen erna kunnen we lange kleren aan: wat fijn!
We huren fietsen voor een week, moeten wel een paar keer terug naar het verhuurbedrijf want de stoeltjes staan zo scheef dat we bang zijn om de kinderen onderweg te verliezen. Ook de riempjes om ze vast te zetten zijn veel te kort. We weten inmiddels wel dat onze kinderen groot zijn, maar dit lijkt wat overdreven. De fietsenmeneer begint eerst uit te leggen dat het niet anders kan, maar gaat dan toch aan de slag. Na een uur hebben we fietsen met zitjes waar de kinderen lekker in kunnen zitten.

In deze weken bezoeken we verschillende wijngaarden:
Bij Pulmary worden we erg hartelijk ontvangen. In de leuke tuin krijgen we een glas wij terwijl we wachten op de tour. De kinderen vermaken zich goed met het kleine tuinmeubilair, een flesje drinken en de meneer van de wijn. Dit wijnhuis verscheept veel naar Europa, via Amsterdam, dus misschien kennen jullie het?
Bij Altavista doen we eerst de tour met een proeverij in een van de oude opslagtanks die nu omgebouwd is in een bar. Daarna picknicken we in de tuin. Superleuk!
Clos de Chacras
De bodega ligt net buiten de dorpskern. We krijgen een uitgebreide rondleiding en zien voor het eerst druivenplanten ingepakt op het land staan. Beschermd tegen wind en hagel. Erg leuk dat je bij elke wijngaard weer nieuwe informatie krijgt. Na de uitgebreide tour konden we kiezen welke wijnen we wilden proeven.

Bodega Filosofos
Hier eens een keer geen tour, maar wel een lekkere maaltijd met eigen wijnen van Vina el Cerno (Maipu). Met een fles Utopia gaan we weer naar huis.
In Maipu, wat meer naar het noordwesten, worden naast druiven ook olijven verbouwd. We bezoeken Entre Olivas en krijgen daar samen met een stel uit Londen een tour. We leren dat er maar één Argentijnse olijf (Arauco) is en dat de andere soorten geïmporteerd zijn. Ook horen we nog eens hoe dat ook al weer zat met eerste en koude persing. Verder lijkt het proces simpel: 10 kilo olijven geeft 1 liter olie ;-)
Volgende stop: provincie Cordoba.
We huren fietsen voor een week, moeten wel een paar keer terug naar het verhuurbedrijf want de stoeltjes staan zo scheef dat we bang zijn om de kinderen onderweg te verliezen. Ook de riempjes om ze vast te zetten zijn veel te kort. We weten inmiddels wel dat onze kinderen groot zijn, maar dit lijkt wat overdreven. De fietsenmeneer begint eerst uit te leggen dat het niet anders kan, maar gaat dan toch aan de slag. Na een uur hebben we fietsen met zitjes waar de kinderen lekker in kunnen zitten.

![]() |
| Eerst rechts en dan links heit! |
![]() |
| 'ons terras': café con leche y media lunas |
![]() |
| museum moderne kunst |
Bij Pulmary worden we erg hartelijk ontvangen. In de leuke tuin krijgen we een glas wij terwijl we wachten op de tour. De kinderen vermaken zich goed met het kleine tuinmeubilair, een flesje drinken en de meneer van de wijn. Dit wijnhuis verscheept veel naar Europa, via Amsterdam, dus misschien kennen jullie het?
Bij Altavista doen we eerst de tour met een proeverij in een van de oude opslagtanks die nu omgebouwd is in een bar. Daarna picknicken we in de tuin. Superleuk!
Clos de Chacras
De bodega ligt net buiten de dorpskern. We krijgen een uitgebreide rondleiding en zien voor het eerst druivenplanten ingepakt op het land staan. Beschermd tegen wind en hagel. Erg leuk dat je bij elke wijngaard weer nieuwe informatie krijgt. Na de uitgebreide tour konden we kiezen welke wijnen we wilden proeven.

Bodega Filosofos
Hier eens een keer geen tour, maar wel een lekkere maaltijd met eigen wijnen van Vina el Cerno (Maipu). Met een fles Utopia gaan we weer naar huis.
![]() |
| De druiven beginnen te groeien |
![]() |
| Olijven boven erin, de olie stroomt er rechtsonder weer uit |
Volgende stop: provincie Cordoba.
zaterdag 17 november 2012
Cafayate en San Juan
De rit naar Cafayate is geweldig, mooie bergen en nog meer cactussen. We stoppen even bij het amfitheater, een enorme ruimte (zie de mensen linksonder).


Cafayate is een rustig klein wijndorp, bekend om de Torontes die alleen in deze streek groeit (hoogte/droogte). Die moeten we natuurlijk even proberen. We bezoeken de (relatief) nieuwe en kleine wijnboerderij: las Nubes. Voor een tour, met proeven als afsluiting.

Het appartement waar we verblijven, heeft een zwembad, de kinderen genieten!
De buren aan onze rechterkant blijken een Argentijns-Zwitsers stel dat met hun bijna 1-jarige zoontje voor het eerst in Argentinië is. Aan het eind van de rij logeert een Zwitserse familie die drie maanden op reis is. Ze zijn ook met z'n vieren (de kinderen zijn 7 en 11 jaar) en doen alles met het openbaar vervoer. Het is erg leuk om wat andere mensen te spreken en te horen hoe zij reizen en wat hun ervaringen zijn.
We hebben de afgelopen week best veel in de auto gezeten en besluiten dat het even genoeg is geweest. We slaan de omweg via het park met dinosaurussen over. We hebben gelezen dat er een dino-skelet in het museum van San Juan staat, die zullen we wel gaan bekijken. Helaas, bij de toeristeninfo van San Juan horen we dat het museum voorgoed gesloten is en er nog een plekje voor het skelet wordt gezocht... Wel vinden we een heel leuk huis net buiten de stad. Er staan 10 huizen op het terrein, er is een restaurant en een zwembad: iedereen is helemaal tevreden. Alleen voor de boodschappen verlaten we het terrein.


Cafayate is een rustig klein wijndorp, bekend om de Torontes die alleen in deze streek groeit (hoogte/droogte). Die moeten we natuurlijk even proberen. We bezoeken de (relatief) nieuwe en kleine wijnboerderij: las Nubes. Voor een tour, met proeven als afsluiting.

Het appartement waar we verblijven, heeft een zwembad, de kinderen genieten!
De buren aan onze rechterkant blijken een Argentijns-Zwitsers stel dat met hun bijna 1-jarige zoontje voor het eerst in Argentinië is. Aan het eind van de rij logeert een Zwitserse familie die drie maanden op reis is. Ze zijn ook met z'n vieren (de kinderen zijn 7 en 11 jaar) en doen alles met het openbaar vervoer. Het is erg leuk om wat andere mensen te spreken en te horen hoe zij reizen en wat hun ervaringen zijn.
We hebben de afgelopen week best veel in de auto gezeten en besluiten dat het even genoeg is geweest. We slaan de omweg via het park met dinosaurussen over. We hebben gelezen dat er een dino-skelet in het museum van San Juan staat, die zullen we wel gaan bekijken. Helaas, bij de toeristeninfo van San Juan horen we dat het museum voorgoed gesloten is en er nog een plekje voor het skelet wordt gezocht... Wel vinden we een heel leuk huis net buiten de stad. Er staan 10 huizen op het terrein, er is een restaurant en een zwembad: iedereen is helemaal tevreden. Alleen voor de boodschappen verlaten we het terrein.
![]() |
| foto: Feike de Boer |
![]() |
| Het irrigatiesysteem lijkt niet helemaal goed afgesteld... |
donderdag 15 november 2012
Salta 20-30 oktober
Na 2 dagen rijden, komen we aan in Salta. Meike en Pepijn
hadden ons over deze plek getipt. Een erg leuk huis met een geweldig stuk grond
erbij. Letty, de Nederlandse eigenaresse, is op vakantie, maar we worden
hartelijk verwelkomt door Marianne. We schrikken wel even als we haar zien, ze
zit in het verband en onder de zalf. De week ervoor heeft ze een pompoen uit de
oven gehaald die midden in haar gezicht ontploft is, ze is hierdoor erg
verbrand.

Pumamarca/Tilcara
We rijden eerst naar Pumamarca, een klein leuk dorp tegen de bergen. Maar we besluiten nog even verder te rijden naar het volgende dorp, Tilcara. Ook
hier veel adobe huizen. We vinden een leuke slaapplek in een lekker koel huisje.
Op de top van de berg nast het dorpje zijn resten van een fort gevonden uit de pre-Colombiaanse periode (Pucara). Ze hebben het historische dorp op/nagebouwd. Feike wil in alle huisjes even kijken en ook Janna
vermaakt zich goed. Wel spannend: Haar niet altijd even stevige passen en de enorme cactussen die
overal staan. Ook al zijn we op hoogte, de zon doet goed zijn best. Even afkoelen, maar dan is het enige
koude bier dat op voorraad is… Heineken.
Wanneer de kinderen op bed liggen en Wim en ik in het keukentje een spel spelen, begint buiten iemand heel hard en vals in de microfoon te zingen. We weten even niet waar het vandaan komt en wat het is, maar na 2 spreeksessies en een extra liedje, hebben we het door: we zitten dicht bij een erg enthousiaste kerkgemeenschap. Nou ja, er zijn in ieder geval 3 mensen erg luid aanwezig daar.


Na het ontbijt rijden we naar Salinas Grandes. We klimmen eerst flink naar ongeveer 3500 meter, een mooie rit met veel bochtenwerk en komen dan ineens op een grote vlakte. In de verte zien we al witte plekken. Net voor we bij het zout komen, staat er een Vicugna, een van de 4 soorten lama’s. Even later staan we met zonnebrillen op, met onze voeten op het zout. Ziet er een beetje viezig uit en niet stralend wit zoals we ons voorgesteld hadden, maar ja er waait natuurlijk ook zo zand op. Feike vindt het erg interessant, samen met Janna rent hij over het zout en bedenkt dan dat we er misschien ook wel even met de auto op kunnen rijden.

Op de terugweg stoppen we nog even in het dorpje Pumamarca.


Het is warm, heel warm, dus we proberen ons rustig te
houden. Het huis is lekker koel en ook de ventilator doet goed zijn werk. Ook
hier staat het opblaasbadje al snel weer op een mooi plekje in de schaduw.
![]() |
| Spelen met hout |
In Salta ontdekken we een megagrote supermarkt (Jumbo), de
eerste die we in Argentinië zien. De keuze is overweldigend en na een half uur
rondlopen en een kar vol lekkere dingen, besluiten we maar te gaan. Meer kunnen
we niet aan ;-) De winkeltijd wordt trouwens nog wel verdubbeld door het
inpaksysteem van de kassière en de zeer moeizame betaling. Feike ontdekt ondertussen
een geweldige kinder-wc en wil de volgende dagen het liefst daarnaartoe om even
te plassen.
Het centrum van Salta is mooi, de gebouwen zijn goed
onderhouden en schitteren wit in de zon. We bezoeken Maam, een museum over hoe
de Incas de bergen vereerden. In 1999 hebben archeologen op de top van Llullaillaco een
offerplek blootgelegd. Er zijn niet alleen keramiek, beeldjes van edelmetaal en
textiel gevonden, maar ook de lichamen van 3 kinderen (6-7-16 jaar). In het
museum werd uitgelegd hoe de ceremonieën waren. Ook hebben we het lichaam van
het 6-jarige jongetje gezien. Helemaal gaaf dankzij de kou, lage luchtdruk, ontbreken zuurstof en bacteriën op die hoogte. Indrukwekkend, maar niet alleen de kou van het museum gaf ons rillingen. De kinderen liepen
vanuit Cuzco terug naar huis om na een aantal rituelen naar de top van de berg
te lopen (6739 meter). Hier volgden nog een aantal rituelen waarna ze chicha dronken (gefermenteerde maisdrank) totdat ze zo dronken waren dat ze in slaap
vielen. Dan werden ze in een bepaalde houding gezet, verpakt en begraven…
Ook zijn we met de teleferico (kabelbaan) een berg naast Salta op geweest en we konden over de stad kijken. Verder zijn we veel bij het huisje, doen boodschappen, spelen met water, voetballen bijna iedere avond met Feike en bbq-en een keer.
Ook zijn we met de teleferico (kabelbaan) een berg naast Salta op geweest en we konden over de stad kijken. Verder zijn we veel bij het huisje, doen boodschappen, spelen met water, voetballen bijna iedere avond met Feike en bbq-en een keer.

We overnachten twee keer ergens anders. Hoewel de lokale mensen zeggen dat alles dichtbij is, wij vinden 3 uur heen, iets bezoeken en dan 3 uur terugrijden toch best ver...
Pumamarca/Tilcara
Via een kleine kronkelweg rijden we de bergen in, op sommige plekken staat er nog wel een middenlijn op de weg, maar past er slechts een auto op de weg. De route is mooi,
maar iedereen behalve Janna, wordt een beetje misselijk. Feike mag met stoel en
al voorin en is helemaal gelukkig. Hij kan alles goed zien en voelt zich meteen
beter. Hij praat honderduit over wat hij ziet. Kleine boerderijen, droge
rivierbedden waar vaak wel wat dieren grazen en hier en daar een huis. Het
landschap verandert ineens, grote rotsformaties in verschillende kleuren en cactussen.
Heel veel cactussen!
![]() |
| wegblokkade |
Wanneer de kinderen op bed liggen en Wim en ik in het keukentje een spel spelen, begint buiten iemand heel hard en vals in de microfoon te zingen. We weten even niet waar het vandaan komt en wat het is, maar na 2 spreeksessies en een extra liedje, hebben we het door: we zitten dicht bij een erg enthousiaste kerkgemeenschap. Nou ja, er zijn in ieder geval 3 mensen erg luid aanwezig daar.


Na het ontbijt rijden we naar Salinas Grandes. We klimmen eerst flink naar ongeveer 3500 meter, een mooie rit met veel bochtenwerk en komen dan ineens op een grote vlakte. In de verte zien we al witte plekken. Net voor we bij het zout komen, staat er een Vicugna, een van de 4 soorten lama’s. Even later staan we met zonnebrillen op, met onze voeten op het zout. Ziet er een beetje viezig uit en niet stralend wit zoals we ons voorgesteld hadden, maar ja er waait natuurlijk ook zo zand op. Feike vindt het erg interessant, samen met Janna rent hij over het zout en bedenkt dan dat we er misschien ook wel even met de auto op kunnen rijden.

Op de terugweg stoppen we nog even in het dorpje Pumamarca.

Cachi
Weer een mooie rit door de bergen, met vele kleuren en nog
meer cactussen. Wat blijft dat een mooi gezicht en wat een verschillende
vormen. We rijden naar Cachi, een klein bergdorp. Ook hier veel adobe
huizen, het bekende dorpsplein met een mooi kerkje. De bezienswaardigheden die
in de Loney Planet worden beschreven vallen wat tegen, maar het dorpje heeft
een erg vriendelijke uitstraling.
We gaan naar een museum, waar Feike zijn gids-vaardigheden verder oefent. Hij vertelt een verhaal over wat we zien en gebruikt hier handig de informatie uit het vorige museum voor: alles is gevonden bovenop de berg waar mensen het heel lang geleden verstopt hebben (de sterk versimpelde versie van het offerritueel). Dichtbij ons hotel is een leuk pleintje met een restaurant waar we buiten lekkere biefstuk eten met een lokale wijn. Dit is Argentinië ;-)
We gaan naar een museum, waar Feike zijn gids-vaardigheden verder oefent. Hij vertelt een verhaal over wat we zien en gebruikt hier handig de informatie uit het vorige museum voor: alles is gevonden bovenop de berg waar mensen het heel lang geleden verstopt hebben (de sterk versimpelde versie van het offerritueel). Dichtbij ons hotel is een leuk pleintje met een restaurant waar we buiten lekkere biefstuk eten met een lokale wijn. Dit is Argentinië ;-)
![]() |
| Als we onderweg stoppen, doen Feike en Janna een dansje |

![]() |
| Binnenplaats van het museum |
Abonneren op:
Posts (Atom)



















































