donderdag 22 maart 2012

Petra in Ecuador

Na een conferentie in de USA is Petra doorgevlogen naar Ecuador (ze was toch in de buurt…). Ze is een week bij ons geweest en heeft veel verschillende dingen kunnen doen. Toeristische tripjes als de teleferico, het oude centrum, een nachtje Mindo, gezelligheid in de Mariscal en natuurlijk een paar caches.
Er is echter ook gewerkt. Samen met Wim naar Shell om daar een met een vliegtuigje het oerwoud in te gaan. Ze hebben er een school bezocht en in Shell een presentatie op een lerarenopleiding gegeven.
Bij ons thuis kreeg Petra ook niet veel rust. Feike had zijn speelmaatje al snel ontdekt! Met de blokjes spelen, verstoppertje in de tuin, boekjes lezen en spelletjes op de Ipad. Feike vond het dan ook helemaal niet erg dat Petra zondag niet mee mocht met de KLM en een nachtje langer bleef. Wij ook niet natuurlijk, maar zijn wel blij voor haar dat ze naar huis kon en met haar kindertjes een verjaardagstaartje heeft kunnen eten!

33/39

Een fries spreekwoord zegt: De tijd houdt geen schaft (vrije vertaling).
Dus zongen we afgelopen weken maar weer eens lang zal zij/hij leven. Feike vindt met name de Hoera-stukjes erg leuk…
Wim nam me een nachtje mee naar een mooi hotel boven Banos. Een erg mooie plek met buiten zwem- en bubbelbaden met geweldig uitzicht op Banos en natuur, een stevige massage (echt heeeel dicht tegen of net over de pijngrens…), lekker eten in het restaurant en toen bijkomen van dit alles in onze luxe upgrade- kamer.
Wim gaat nog een traditionele gitaar uitzoeken. Dit weekend houden we een borrel bij ons in de tuin. Hopen dat het weer dan net zo stralend is als de afgelopen dagen!

dinsdag 21 februari 2012

Carnaval aan zee

Op de maan- en dinsdag van carnaval is iedereen in Ecuador vrij. De Quitenos gaan met een verlengt weekend massaal naar zee. Dit jaar deden wij ook gezellig mee. We zijn alleen wel een dag eerder vertrokken en weer naar huis gegaan om zo de drukte op de weg te ontwijken.

Vrijdagmorgen op ons gemak naar de kust gereden waar een mooi huisje op ons stond te wachten. Wij hebben een paar erg fijne dagen gehad waarbij we met name bij het huisje (lees zwembad) zijn geweest. Wel nog even geluncht aan de boulevard van Manta en gekeken bij het parapenten op de berg. Maar Feike wilde niet in de zee. We hebben het boekje Bertje aan zee waarschijnlijk iets te vaak voorgelezen: Feike was, net als Bertje, bang dat er krokodillen in zee zouden zitten….




Danielle Childrens Fund

Sinds november ga ik een paar keer in de maand met Helma mee naar Ambato. Dat is een stad 2,5 uur rijden van Quito.
Ik heb Helma vorig jaar leren kennen als moeder van een van mijn leerlingen van de Nederlandse school. Ze vertelde me over haar project, dat leek me erg interessant, maar ook wel ver weg. Toen ik afgelopen november een keer met Helma meeging en zag wat ze daar deden, wilde ik me hier toch ook graag voor inzetten. Dus nu word ik gemiddeld 2 keer per maand om 05.15 opgehaald en word ik ’s avonds rond 20.00 weer thuisgebracht. Een normale werkdag, maar wel met 5 uur reistijd….

Danielle Childrens Fund is een stichting die zorg draagt voor een grote groep kwetsbare kinderen. Er wordt zowel residentiele als ambulante hulp voorzien. Op de groep is plaats voor 10 kinderen die op rechterlijke machtiging uit huisgeplaatst zijn en daarnaast krijgen +/-50 gezinnen thuis ondersteuning. De organisatie werkt systeemgericht en probeert iedere mogelijke partner bij de behandeling te betrekken zodat het kind zo lang mogelijk binnen het systeem kan blijven en het bij uithuisplaatsing zo snel mogelijk weer in de familie opgenomen kan worden.

Problematiek hier heeft overeenkomsten met de problematiek zoals ik die bij jongeren in Nederland ken. Ik heb hier alleen wel het gevoel dat het allemaal nog iets heftiger is: de armoede is groter, de verwaarlozing en mishandeling heftiger. Sommige mensen zijn hier echt aan het overleven.

De stichting wordt voornamelijk gefinancierd met Nederlands/Europees geld en het beleid is dat alleen Ecuadoranen een salaris ontvangen. Met sponsorgeld uit Europa is pas geleden een nieuw therapie-gebouw neergezet en ingericht. Erg professioneel en mooi gedaan. De ruimtes worden niet alleen gebruikt voor therapieen en gesprekken met clienten, maar ook voor proffessionalisering van het team/staf. Deels in hun eigen tijd kunnen de betrokkenen deelnemen aan therapieen, trainingen, intervisie en workshops. Kortom de organisatie is erg dynamisch en ontwikkelt zich (in mijn ogen) positief!
Wil je meer lezen over de stichting? Kijk op http://www.daniellechildrensfund.org/nl/

dinsdag 31 januari 2012

Nieuw leven

Vlak voor kerst heeft de herdershond van de buren een nest puppy’s geworpen. Vanaf het begin mocht Feike bij haar grote vriendin Tuki op kraambezoek. De eerste tijd alleen maar kijken, maar al snel werden de kleintjes ook geaaid en opgepakt.
Feike helpt graag met de verzorging. Brokjes en water geven, maar ook neemt hij regelmatig een broodje van thuis mee voor de moederhond.
Gisteren waren alle hondjes buiten de kennel. Erg leuk om te zien hoe ze samen aan het rennen waren. Rende Feike nu achter de pups aan, of zij achter Feike?













Ons bruine konijn was de laatste tijd erg agressief en ze had me al een paar keer proberen te bijten. Toen dat lukte op het moment dat ik voer neerzette, was de beslissing genomen. Net na kerst hebben we het bruine konijn weggegeven.
Nu, een paar weken later blijkt waarom HIJ zo agressief was. Er huppelt een schattig klein konijntje door de tuin…

zondag 22 januari 2012

vakantie met de familie

Na maanden van voorpret, mails en (skype)gesprekken was het dan dan zover: Wim kon een auto vol familie van het vliegveld halen. Ze kwamen midden in de nacht aan, dus de volgende morgen konden ze pas goed zien waar ze waren. Lekker koffiedrinken in de tuin en toen op verkenning over het terrein. En ja, de meiden kunnen nu op school vertellen dat er echt een lama in de tuin staat!














We zijn eerst een paar dagen bij huis gebleven met wat site-seeing in de stad voordat we het land introkken. We konden de auto lenen van een vriendin die op vakantie naar Belgie was, erg luxe dus!
Eerst gingen we naar Hakuna Matata, waar we aan het rand van het oerwoud feestelijk het oude jaar uitluidden en het nieuwe begonnen. We waren er al een paar keer eerder geweest, het blijft een leuke plek: lekker eten, leuke wandeltochten op het terrein en daarna heerlijk het zwembad in!














Over een onverharde en erg hobbelige weg gingen we 2 dagen later het oerwoud in. Om in de lodge te komen moesten we 10 minuten met de boot. Feike kwam weer terug in de sinterklaasstemming en had het alleen nog maar over de stoomboot… Een erg leuke logde, maar wel zoveel steekbeestjes dat de lange kleren moesten aanblijven. Helaas zijn de insecten toch nog slimmer/sneller en zaten met name Ymelda en ik onder de jeukende bulten.
Ook hier zijn wandelpaden. Met laarzen liepen we in colonne door het woud. Hier en daar wat glad en modderig, maar dat verhoogt het natuurgevoel alleen maar ;-) We kwamen uit bij Amazoonico, een opvangplek voor dieren uit de amazone. Een vrijwilliger leidde ons er rond en vertelde over de dieren die we zagen. Terug gingen we lekker met de boot.
Terwijl wij ons die middag rustig hebben gehouden, trok de rest van de groep naar de overkant van de rivier. Ze gingen op bezoek bij een indianenfamilie. Vol verhalen en met geschminkte gezichten kwamen ze weer terug. Tijd om de kindertjes in het zwembadje te zetten. De mannen namen een duik in de rivier.
Koud was het nog niet, maar rond etenstijd werd er een vuur in de lodge gestookt en ook de kaarsen gingen aan. Gezellig maar ook handig: er was nml geen elektriciteit. Met een drankje, gitaar en (Nederlandse) liedjes was het al snel erg gezellig.

Na twee dagen was het voor de meesten van ons ook wel weer tijd om te gaan. Janna heeft zich heel goed gehouden, maar bij mama drinken in die plakkerige warmte is niet helemaal ideaal, vooral als je je kleren ook nog niet uitmag… Op naar het volgende adres: Rioverde.
Hier was het iets koeler, maar nog steeds aangenaam. Het was een hostal waar we eerder zijn geweest en waar we de ‘ontberingen’ van afgelopen dagen snel vergaten. Het warme bubbelbad, de cajons en massages hielpen goed hierbij. Een dagje Banos, met een lunch in het café met uitzicht op de stad, mocht natuurlijk niet ontbreken.














Weer in Conocoto hebben we de 8e verjaardag van Yvana gevierd. Compleet met een versierde stoel, taart en een middag in het lunapark. De meiden en Feike hebben zich prima vermaakt in de botsauto’s, draaimolen, achtbaan etc. maar het mooiste kwam het laatst: op de trampoline in een tuigje aan elastieken. Feike voelde zich ‘Teigetje’


















Op zaterdag moesten we natuurlijk naar Otavalo waar niet alleen de kleurige koopwaar maar ook de handelaren het bekijken waard zijn. Yvana was soms even groot als de volwassen vrouwen daar! Bepakt met souvenirs gingen we naar Lago del San Pablo waar we een gezellige avond hadden. Het ontbijtbuffet op zondagmorgen was een feestelijke start van Ramons verjaardag, die we ‘s middags thuis dansend op mexicaanse klanken en met het eten van megagrote pizzas hebben afgesloten.













De laatste dagen waren we thuis en hebben we wat dingen in de buurt bekeken. De kinderen mochten in een badje in de tuin en zo was de vakantie alweer voorbij. De eerste dagen na de uittocht voelde het huis erg leeg, maar ook dat went weer snel… Feike weet dat iedereen weer met het vliegtuig naar Nederland is, maar heeft het nog regelmatig over zijn nichtjes.

donderdag 22 december 2011

Kerst in Ecuador

We hebben nog niet echt een kerstgevoel, dat komt waarschijnlijk door het licht en de warmte, maar we hebben al wel geprobeerd de sfeer te creëren. Op school heb ik met de kleuters kerstversiering gemaakt en in de kerstboom gehangen. Ook in onze huiskamer staat een kleine boom die ik samen met Feike heb versierd met kerstballen en cadeautjes. Feike blijft de kerstballen trouwens hardnekkig appels noemen… Ook hangen er sinds een paar dagen lampjes in. Kortom een echte kerstboom. Er staat een Ecuadoriaans kerststalletje met een dorpje bij. Buiten in de tuin is een lichtnet gespannen over de bamboestruik en aan de dakrand hangen ook lichtjes.




















Feike kreeg maandag een briefje mee van het kinderdagverblijf. Donderdag zouden ze daar kerst vieren en hij moest een engelkostuum meebrengen. Gelukkig kon Mireya me vertellen dat deze verhuurd worden in het dorp. Feike heeft thuis meteen de kleren aangedaan, maar was in volle overtuiging dat hij een vlinder was…

Gisteren ging Feike op de normale tijd naar de guardaria. Vol enthousiasme stapte hij met zijn verkleedkleren in een tasje naar binnen. Wij volgden om 10.30. De juf had er veel werk van gemaakt, de ruimte was mooi versierd met werkjes van de kinderen en er stond een heus podium waar de kinderen hun ingestudeerde stukjes op mochten doen.

Na een welkomstwoord van de juf, werd het kerstverhaal uitgespeeld. De kinderen waren gekleed als Maria en Jozef (met baard!), engelen en een schitterende ster en om de beurt mochten ze wat zeggen in de microfoon. Feike mocht iedereen Feliz Navidad wensen en sloot af met een hohoho (nou ja, je moest de tekst kennen om t te horen). Ook hadden de kinderen een liedje met bewegingen geoefend. Feike had besloten om niet mee te doen, hij leek t publiek interessanter te vinden… De kinderen hadden veel plezier en ik denk dat alle ouders vertederd waren door hun kroost. Als afsluiting kregen alle kinderen een lolly en hun kerstwerkjes mee naar huis.















Zaterdag hebben we een verjaardag en (1e) kerstdag vieren we met onze vrienden hier. We gaan waarschijnlijk eerst een wandelingetje maken in het park en daarna samen bbq-en. Tweede kerstdag bestaat hier niet en is in principe een gewone werkdag. Wij hebben wel 2 weken vakantie (genomen) en we gaan samen met familie uit Nederland een reisje door Ecuador maken!!