woensdag 10 oktober 2012

(tijdelijk) afscheid

Twee weken voor ons vertrek begon het afscheid nemen. Op zondagmiddag organiseerden Carlos en Magaly (collega's van Wim) een gezellige middag bij hun thuis waar veel VVOB-collega's en hun kinderen  aanwezig waren.
Ook werden we uitgenodigd om samen met de collega's een avond uit eten te gaan en heeft Wim een leuke afscheidsreceptie op het kantoor gehad.
Zelf hebben we een despedida bij ons in de tuin georganiseerd. Met collega's, vrienden en buren hebben we lekker gegeten en de kindertjes vermaakten zich goed op het springkussen.
 
 
Daarna begon het serieuze werk: de kisten moesten nu echt worden gevuld. Wanneer de kinderen naar de guardaria waren, hadden wij een paar uurtjes om de kasten uit te ruimen en de kisten en koffers in te pakken. Het leek mee te vallen, maar het zijn toch iedere keer de kleine dingetjes die blijven liggen en verplaatst worden en waar je het drukst mee bent...
Janna en Feike gingen vrijdagmorgen voor het laatst naar de guardaria. Feike mocht even een kitten mee om te laten zien. Toen we ze weer ophaalden bleek dat ze een groot afscheid hadden gevierd. Naast de eigen traktatie (uit Nederland), had ook de juf er werk van gemaakt. Erg leuk!
 
Nog even gezellig met Helma sushi gegeten en rond 18.00 werden de kisten opgehaald. Feike vond het geweldig: in het donker in de grote vrachtwagen rondspringen. Hij vertelde de mannen waar de spullen naartoe moesten: mi abuelo (mijn opa).
Zaterdag werd de verkochte huisraad opgehaald en vonden we eindelijk een nieuw baasje voor Poes. Wat een ontzettende opluchting en wat fijn dat ze ook een goed plekje heeft! Rond 12 uur hadden we het huis leeg en schoon en 20 minuten later stonden er al weer dozen: de nieuwe bewoners Anneleen, Stijn en Kasper waren er!
 
 
Wij hebben de laatste 2 nachten bij Max en Carmen gelogeerd. Konden we onze koffers nog eens inpakken en rustig de laatste zaken regelen.
Zondagmiddag een laatste lunch bij Lies in de tuin en 's avonds een gezellige thee bij Max en Carmen met familie. Nog even langs Stijn en Anneleen om afscheid te nemen en toen proberen te gaan slapen. De kinderen waren erg onrustig (Feike was wat ziek) en dus een paar keer wakker geweest. Voor de wekker om 3.30 ging, waren de kinderen in diepe slaap, maar Wim en ik waren al wakker. Een snel ontbijtje en om iets voor 4 kwamen Mireya, Armando en de meiden om ons samen met Carmen uit te zwaaien. Dit zijn de moeilijke momenten...
Max bracht ons naar het vliegveld. Het was nog lekker vroeg en we konden lekker doorrijden.
Raar idee om weer zoveel mensen achter te laten en te weten dat je ze een tijd niet gaat zien. Gelukkig kunnen we nu zeggen: tot in december!!





vrijdag 21 september 2012

Mireya bouwt verder

Oktober vorig jaar waren we voor het laatst bij het nieuwe huis van Mireya en Armando, tijd om er weer eens een kijkje te gaan nemen. Er is hard gewerkt, zie de verschillen:




Uitzicht op de Cotopaxi
Er moet nog veel gebeuren, maar we kunnen al goed zien hoe mooi het huis gaat worden. Het is erg leuk om te zien hoe trots Mireya en Armando zijn en te horen hoe ze hun plannen vertellen.
Als we in januari terugkomen van onze reis, gaan we nog een keer kijken. Hoe zal het er dan uitzien? Kunnen ze er dan al bijna gaan wonen?

donderdag 13 september 2012

Galapagos


We zijn gisteren teruggekomen van onze Galapagos cruise. De eerste 2 dagen had ik (J) wat last van zeeziekte en was ik veel buiten op het zonnedek te vinden, kijkend naar de horizon. Nu we weer thuis zijn, lijkt mijn lichaam nog op zee: ben nog steeds aan het corrigeren en als ik opsta voel ik me alsof ik op een bewegend schip ben… Zou ik nu dan ‘zeebenen’ hebben?

Donderdagmorgen vlogen we net na 7 uur via Guayaquil naar Baltra. Het is er erg plat en er is weinig leven, niet zo raar als we horen dat de Amerikanen dit eiland in 1941 hebben platgebombadeerd om hier een militaire basis te kunnen vestigen. We ontmoeten de rest van de groep (een leuke internationale groep met verschillende leeftijden) en vertrekken naar de boot waar onze eerste lunch geserveerd wordt. 
Na de siesta gaan we met de panga’s (sloepjes) aan land (James) en we horen over het ontstaan van de eilanden: alle eilanden zijn vulkanisch, maar je hebt passieve en actieve/explosieve lava. We lopen op donker passief lava dat op sommige plaatsen breekt/knarst en ons doet denken aan lopen over kapotte dakpannen. Er is nog weinig leven, plantjes beginnen te groeien in de barstjes die ontstaan door het uitzetten en krimpen van de lava door de warmte van het zonlicht en de kou van de nacht.
 
Na de wandeling over het eiland, trekt iedereen zijn wetsuit en flippers aan om te gaan snorkelen. Het water is best koud, dus de wetsuits zijn geen overbodige luxe. We zien meteen een heel aantal exotische vissen en ook de Engelse marine zoologist  is enthousiast over wat ze gezien heeft. (angelfish, parrotfish, sergeant...)
Vrijdagmorgen zijn we op Bartolome, een eiland dat is ontstaan uit actief lava. Hier is wat meer leven: plantjes, cactussen, maar ook wat kleine dieren zoals slangen en salamanders. We lopen naar de top van het eiland waar we een mooi uitzicht hebben.
 
Een zeeleeuw ligt heerlijk te zonnebaden op de trap en wordt door de gids weggestuurd. Het kost hem nog wel wat handenklappen en geluiden maken voor de leeuw overtuigd is en zich het water in laat glijden.
We varen met de panga's om Pinacle Rock naar het strand om te snorkelen. 
In de middag bezoeken we Bachas, een nestplaats voor schildpadden (we zien verschillende kuilen, met sporen die de schildpadden gemaakt hebben). Ook is er een flamingomeer. Wanneer we hier aankomen, zien we eerst alleen een aantal zeeleguanen. Maar alsof het afgesproken is, komen er 3 flamingo's aangevlogen!
 
 
 

Zaterdagochtend bezoeken we noord Seymour. We zien hier onze eerste Jan van Gent (blue footed booby in het engels, we horen onze gids vanaf dan tot het eind van reis zijn grap herhalen: "I looove boobies"), maar ook zeemeeuwen, fregatvogels, landleguanen en zeeleeuwen.
 
 
 
 
In de middag gaan we naar Mosquera, waar verschillende zeeleeuwenkolonies zijn. De leeuwen maken een erg bijzonder geluid (soort van verkouden schaap) en de kleintjes herkennen hun moeder aan haar stem. We hebben veel jongen gezien. Eén leek van vrouwtje naar vrouwtje te gaan tot ie zijn moeder gevonden had. Een 5 maanden oud jong vond al die mensen op het strand wel interessant. Hij kroop op Wim af om hem eens even te besnuffelen.
 
 
Na het avondeten kwam de gids vertellen dat er haaien om de boot zwommen...
 
We varen 's nachts naar Genovesa eiland. We moeten nog wel wat wennen aan het varen en worden een aantal keer wakker omdat we door het bed rollen. Om 6.30 worden we wakker van het laten zakken van het anker. De ketting waarmee het anker aan de boot zit, is vlak bij onze kajuit. 
We gaan via Prince Phillips steps (de Engelse prins was hier eens...) het eiland op. We zien voor het eerst de Nazca en Redfooted boobies, er zijn mockingbirds en ook Darwins vinken zijn te zien (de vampiervariant, die een andere vogel net zolang pikken tot deze bloedt en dit gedronken kan worden). Er zijn verschillende broedplaatsen en ook zien we jongen in verschillende leeftijden.
 
 
 
In de middag bezoeken we Darwin's Bay beach. We zien een soort zeemeeuw, mangrove, yellow crownd night heron (kleine reiger), zeeleeuwen, veel krabbetjes en natuurlijk veel leguanen.
 
 
 
 
Van zondag op maandag varen we 10 uur, maar we lijken al wat meer gewend. Maandagmorgen zijn we bij Cerro Brujo. We bekijken dit deel van het eiland vanaf de panga's. Er zijn verschillende lava-tunnels en ook is er een mooie doorkijk. Het strand dat we hierna bezoeken is wit en het zand heel fijn. We zien verschillende zeeschildpadden vlakbij de kust in het water. Zo nu en dan steken ze hun koppie even boven water voor wat zuurstof. We delen het strand met de zeeleeuwen.
 
 
 
Maandagmiddag varen we met de grote boot om Kicker Rock. Broedplaats voor veel vogels. Daarna kleedt de hele groep zich om te gaan snorkelen. Zouden we dan (eindelijk) haaien gaan zien? We snorkelen met de hele groep tussen de 2 eilanden van Kicker Rock door (+/- 6 meter breed). We zien weinig vissen, het is er diep en we zwemmen in de schaduw van het eiland. Dan wijst de gids een rog aan, gracieus zwemt hij samen met een haai onder ons door. We worden gewaarschuwd: er komen nog wat haaien aan. We zwemmen naar de aangewezen plek en ja, nog meer haaien. Mijn adrenaline begint al wat te stijgen, ze zijn mooi om te zien, maar toch ook wel wat dichtbij. Op 3/4 van de doorgang, zitten we ineens echt tussen de haaien. Ze zijn nog 'klein' (2 meter) maar wel met veel. Mijn adrenaline stijgt en ik probeer me te herinneren wat de gids heeft gezegd: haaien vallen geen mensen aan, als ze dit toch doen cirkelen ze eerst geruime tijd onder je, je moet niet als een prooi reageren door rond te spartelen... Mooie theorieën, geweldig om het meegemaakt en gezien te hebben, maar toch ook wel fijn om weer op de panga te zitten! Oja, volgens de gids was het wel een school van 200 haaien, wij denken dat je dit aantal wel kunt halveren...
 
's Avonds neemt de crew alvast afscheid van ons met een mooi roze cocktail.
Dinsdagochtend gaan we aan land op San Cristobal. We gaan eerst naar het informatiecentrum waar uitleg te lezen is over de geschiedenis van de Galapagos (ontstaan, begroeiing en bewoning, maar ook over de (mogelijke) toekomst). We hebben nog twee uurtjes voor onszelf en wat wiebelig lopen we over de mooie Malecon,waar natuurlijk souvenir winkels zijn en we onszelf de opdracht geven iets leuks voor thuis mee te nemen.