Weekendje Mindo

Afgelopen zaterdag werden we door taxichauffeur Wilson opgehaald om naar Mindo te gaan. Dit is een klein dorpje dat 2 uur rijden van Quito ligt. Het dorpje ligt wat lager (slechts op 2400 meter) en ook nog eens in een nevelbos waardoor het aangenaam warmer is dan in Quito. Dus hebben we iedere dag heerlijk gezwommen in het (onverwarmde) zwembad en daarna weer opgewarmd in het bubbelbad. Vooral Feike vond het een feest!

Mindo is o.a. bekend door de vele vlinders, die vlogen dan ook overal rond, de een nog mooier dan de ander. Ook hebben we de grootste rups (en ook de vlinders) in de streek gezien in een soort ‘vlinderboerderij’.

Even buiten het dorp is een plek waar met het planten van bepaalde bomen en struiken een paradijsje voor kolibries is gecreëerd. De eigenaresse vertelde dat er wel 10 verschillende soorten kolibries op afkomen. Leuk is dat de vogeltjes niet bang zijn en je er best dichtbij kunt komen. We konden dus letterlijk horen waarom ze hummingbirds heten!

Maandagmorgen hebben we nog even een rondje door het dorp gedaan. Eerst bij een mooi hostal een echte lekkere koffie gedronken en daarna het aquarium opgezocht. We hadden hier al veel reclame voor gezien en waren dus erg benieuwd. Het was een donker vochtig schuurtje waar langs de wanden verschillende zelfgeknutselde aquaria stonden. De vloer was wat nat, sommigen lekten een beetje. Ze hadden er vissen uit verschillende landen en ook de goudvis was er. Maar het meest bijzonder was wel de waterhond (vrij vertaald), een heel raar wit/kaal visbeestje uit de amazone met pootjes.

In een leuk barretje nog even een lekkere verse jugo (vruchtensap) gedronken) en met de taxi terug naar ons huisje. 

In het huisje alles ingepakt en nog even een duik in het zwembad genomen om weer af te koelen, het was flink heet geworden. De nevelbossen deden hun naam eer aan: op de terugweg konden we soms geen 3 meter ver zien. De damp kwam vanuit de bossen en was echt heel dicht. Ik was blij dat we een heel voorzichtige chauffeur hadden en er lijnen op de weg stonden. Na een bocht was de nevel zo weer ineens verdwenen en was het weekend ook voorbij…