
Afgelopen weekend hadden we een dag extra (niet omdat het 2e pinksterdag was, maar omdat de slag om Pichinga gevierd werd) en vanaf het moment dat we dit wisten, wilden we een paar dagen de stad uit.
Bij verschillende mensen gevraagd wat leuk zou zijn om te doen en zo kwamen we erop om naar een vulkaankrater net buiten Quito te gaan. Vraag was nog even hoe we daar dan zouden komen. In de stad verplaats je je gemakkelijk met taxi’s, maar erbuiten dus ook. Als je dan zo onderweg bent zie je eigenlijk pas hoe de stad er uit ziet en besef je dat deze echt heel erg lang is. De een zegt dat de stad
Inderdaad, de weg het park in was nogal uitgesleten en omdat de chauffeur de onderkant van zijn auto wilde behouden, ging hij niet verder. Hij zette ons af bij een tankstation waar we de eigenaar van de hostal belden, 40 minuutjes wachten en we werden opgehaald. Dus even lekker in de schaduw gezeten, wat drinken gekocht bij het winkeltje en naar mensen gekeken die daar stopten.
Het was echt een supermooie rit. We begonnen op de rand en konden op een gegeven moment bijna de hele krater overzien. Toen we net een half uur in de hostel waren, kwamen er wolken en binnen een half uur kon je geen
We hadden een mooie kamer met uitzicht op de vallei en bergen, door de schuifbare glaswand vanuit het bed perfect te zien. De eigenaar vroeg bij binnenkomst hoe laat we in de Jacuzzi wilden. 2 uurtjes later zaten we dus met zijn 3-en in de tuin in het heerlijk warme water. Met uitzicht op de tuin en de kolibries die af en aan vlogen.
De eerste avond zaten we bij de niet zo spraakzame eigenaar en een Amerikaan aan tafel. De Amerikaan was bezig met het opzetten van een boerderij. We kregen de indruk dat het allemaal niet zo snel ging, hij woonde al een hele tijd in het hostel en er stond nog geen steen van zijn nog te bouwen woning. Al met al was het zwaar gesprekjes voeren, niet heel erg gezellig, maar het eten was erg lekker. Allemaal producten van de hostal en omgeving.
In onze kamer werd later de kachel aangestoken en Feike viel lekker in slaap, kijkend naar de vlammetjes achter het glas.
Zondag hebben we in de omgeving gewandeld, eerst een rondje met de kinderwagen, over de meer begaanbare wegen en na de lekkere lunch met verse sapjes is Wim nog op stap geweest met Feike in de rugzak.
Maandag na een relaxte morgen (wakker worden, het gordijn openschuiven en dan weer lekker in bed genieten van het uitzicht op de vallei) alles weer in de auto geladen. We werden nu helemaal teruggebracht door mensen van het hostel. Feike leek niet helemaal tevreden en zat te draaien en mieren op schoot. Halverwege kwam alles wat hij de laatste uren gegeten en gedronken had er weer uit, daarna kon hij lekker slapen, en ik kwam grotendeels opgedroogd weer thuis… J


Wauw!!! Wat mooi zeg.. weer eens wat anders dan een Pinksterweekend in Lochem (was ook leuk ;-)).
BeantwoordenVerwijderen